Wordt Sponsor

Voor meer informatie neem dan contact op met de redactie.

info sponsoring
HSV de Bilt

Maandag 30 augustus 2010.

Na een reis van voor de een 1450 km en de ander 1800 km zijn we allen uiteindelijk maandag avond heelhuids in Bosnie aangekomen. Een deel van ons heeft toen ook al op een van de rivieren mogen vissen. Het is echter niet wat we ons er van hadden voorgesteld, de rivier die tevens door Banja Luka heen loopt, wordt met de regelmaat van de klok door de lokale bevolking leeg getrokken met alles waar maar vis mee te vangen is. Wel wordt er heel veel jonge vis per jaar uitgezet maar deze worden max. 10 cm om vervolgens gevangen te worden om als aasvis te dienen! Rene was op de maandag de enige met 2 visjes van het tellende soort, een vlagzalmpje en een bruintje! Verder veel kopvoorn en klein jong broedsel van ongeveer 10 cm. We hebben op maandag onze vergunningen voor 2 dagen op deze rivier geregeld en tevens een bootsessie voor de woensdag. Vandaag (dinsdag) hebben we met een lokale gids de rivier minutieus bevist met als enig resultaat kopvoorn en ondermaatse visjes waarbij Rob ook nog een vlagzalm van rond de 20 cm heeft gevangen! Hopelijk gaan we vanaf morgen meer vis zien die en van salmonide-afkomst en groot genoeg zijn om te mogen worden geteld! Ik zal hiervan verslag doen.

Donderdag 2 september 2010.

JAJAJAJAJA, het meer is beter. We hadden van onze grote vriend Andreja al gehoord dat het meer de grote verrassing van Bosnie zou gaan worden. Ja, en inderdaad we hebben allemaal onze visjes mogen vangen zowel bruine als regenbogen! De streamers vlogen ons om de oren, heel diep en langzaam afvissend langs de zijkanten van het meer gaf meerdere malen mooie forellen, en dat moest natuurlijk gevierd worden met een slokje Slibovic (zelf gestookt door de bootsman). Daar groeien de haren wel van op de borst en binnen brandt het alles schoon!!!!!! Dit is leuk vissen.

Voor donderdag hadden we besloten dat we naar de rivier bij Ribnik zouden gaan. Dit is een stukje commercieel water, vergunning iets duurder maar meer kans op vis. Ook nu was het weer een zonnige dag en op het moment dat je de rivier in stapte zag je de vis en zij jou ook! Hier en daar lagen de vissen gestapeld maar lustten niks. Toch, na wat zoeken en hard werken hebben we allemaal wel een aantal vlagzalmen en forellen gevangen, ook hier is het voor een 30 euro per dag leuk vertoeven. Vrijdag gaan we naar de Sanica, dit is een stuk water wat ook in de wedstrijd zit volgende week. Ook hier zit een stuk commercieel viswater bij en de vissen die nu ontsnappen, zwemmen straks op het wedstrijdwater. Vandaag dus maar even kijken of we hier ook vis kunnen vangen zoals op het water bij Ribnik.

Zaterdag, 4 september 2010

Na een avond vliegbinden van patronen die het op de Ribnik het goed deden gingen we vrijdag op de Sansja vissen net boven het wedstrijd water. Mooi is deze rivier.

Aangekomen bij de afgesproken locatie voor het in ontvangst nemen van de vergunningen gaan we op de brug staan en zien meerdere forellen en vlagzalmen staan. Een Bosnier komt op ons afgelopen en begroet ons in met een Spijkenissig accent, hij zag twee autos met Nederlands kenteken. Hij kon ons van alles vertellen over een stukje redelijk recente geschiedenis en veel over de vissen, waar en hoe te vangen! Zoals bijna iedere Bosnier vist hij ook regelmatig op de rivieren. Net even na het afgesproken tijdstip komt onze gids ons halen en gooit een stuk brood in de rivier en er komen nog meer grote forellen, die ze zelfs namen gegeven hebben, alles even ophalen.

Vol goede moed gaan we de rivier op nadat we eerst met de Captain van het Ierse team hebben gesproken die ook net waren gearriveerd om hier te trainen. Wij downstream en zij upstream en in de middag, na de lunch, andersom. Met veel pijn en moeite komen we aan maatse vis. Ik heb wel 30 vlagzalmpjes en forelletjes van 5 tot 15 cm gevangen maar geen maatse vis. De anderen hadden 1 tot 2 maatse vissen. Bij de lunch hoorde we van de Ieren dat ook zij maar een paar maatse vissen hadden gevangen. Tijdens de lunch zien we nog een slang of drie door het water zwemmen en die blijven dan plots roerloos op de bodem liggen waarvan ik snel even een foto schiet.

Ook in de middag is het zonnig. Helder water helpt dan niet want de vis ziet jou eerder dan jij de vis ziet! Toch weet ik en ook de anderen een paar maatse vissen te scoren! Bij terugkomst bij onze auto zagen we dat er even verderop en klein eettentje was met een paar visjes op het menu. Zo hebben we ze op de rivieren niet zien zitten! Vrijdagavond, zo hadden wij vernomen, moet je in Banja Luka zijn dat dan bruist het van het leven. Met de vier mannen en onze trouwe vriend Andreja stappen we zogezegd het gezellige nachtleven in en daar zijn we tot in de kleine uurtjes gebleven. De volgende morgen zat ik al weer om 7:30 te binden terwijl de anderen nog even een beetje hun roes aan het uitslapen waren. De rest van de ochtend en begin van de middag zijn we allen aan het binden geslagen om die rivier- en meervliegen te maken die we als succesvol hadden aangemerkt. In de namiddag konden we het niet nalaten om toch nog even de rivier in te stappen maar deze bood nog steeds na genoeg geen vis! Na een goed Bosnisch - Slovenisch avondmaal is in theorie deze oefenweek afgesloten en gaan we ons richten op de verhuizing naar het toernooihotel.

Dinsdag 7 september 2010 (heel laat)

Zondag, de grote dag van de verhuizing en het completeren van het team is daar gekomen!!!!!!! Toch niet, nu bleek dat de incheck dag niet gelijk is aan de eerste dag van het toernooi en moesten we de zondag bijbetalen dus we bleven nog een nachtje in Hotel Dragana en moesten een nieuwe invulling van de dag bedenken. Na een belletje met onze steun en toeverlaat, Andreja, kunnen we een extra dag meervissen doen. Na een sessie van 2 maal drie uur zijn er toch redelijk wat vissen gevangen door ons team.

Bij terugkomst in het hotel was ook reeds Robbert na een lange dag uit Nederland aangekomen. We hebben gezamenlijk gegeten en gedronken en we zijn toen Robbert van alles gaan vertellen van de afgelopen week, de does en don'ts op welke rivier en op het meer! Vervolgens de bindmaterialen te voorschijn gehaald en binden maar. Maandag was het dan wel de dag van de grote verhuizing. Alles moest weer in die 2 auto's met ook nog 5 man en een vrouw.

Het inchecken verliep redelijk vlekkeloos, we zijn alleen nu team Holand maar dat mag de pret niet drukken! Eenmaal op de kamers aangekomen gaan de bindspullen gelijk weer op tafel en vliegen de vliegen ons om de oren, even lunchen en weer verder. Om drie uur is het dan zover, de opening. Na een kleine wandeling komen we in een gymzaal en worden we welkom geheten door vele boboos, een zangkoor en dansende jongens en meiden! Waarna we allemaal werden uitgenodigd om een lokaal hapje met een drankje te komen doen.

Weer even binden en dan het avond-banket, na afloop de indeling voor de oefendag doorgenomen en ieder ging zich vervolgens voorbereiden voor de volgende dag. Om 6 uur aan het ontbijt en om 7 uur in de bus naar het oefenwater! Ook hier hebben we het vandaag het er niet slecht vanaf gebracht, er is overal wel vis gevangen! Hedenavond is de loting geweest en nu we weten waar we moeten beginnen morgen zijn de voorbereidingen nog intensiever. Als we dit gevoel zo vast houden moeten we nog een keer hoge ogen kunnen gaan gooien!

Eerste en tweede wedstrijdsessie.

De eerste wedstrijddag is dan eindelijk aangebroken, de dag waar alle training voor is geweest en dat moet er nu uit gaan komen. Ondanks dat we allemaal op een na weten hoe het voelt om de eerste schreden weer te zetten op een toernooi als dit zit er toch een gezonde spanning op alle gezichten. Ik was dan ook erg blij toen ik na 5 min. op mijn stek de eerste forel van 32 cm op 20 cm water naar boven toverde en dat heb ik nog 4 keer mogen doen op nagenoeg de zelfde plek. Daarna mijn stek verder afgestroopt en nog een vlagzalm van in de 20 cm kunnen strikken. Mijn stek was voor 90procent niet meer dan 20 cm diep met een kleine geul van 3 meter lang die ongeveer een 70 cm diep was. Ik was dan ook zeer tevreden, meer vis zat er niet in.

In de middag mocht ik het op het meer gaan waarmaken en dat viel tegen. Ik had een bootsman die niet met de boot overweg kon. Wilde je een drift op de wind gaan maken liet hij het steven in de wind of de boeg maar nimmer gingen we dwars op de wind. Hij ging op de motor naar achteren en naar voren wanneer het niet moest, we draaiden soms gewoon een rondje terwijl je zinklijn ergens op de bodem op zoek was naar vis, kortom een drama. Ik ben dan ook meer met het besturen van de boot bezig geweest dan dat ik heb kunnen vissen. Uiteindelijk heb ik er wel een tweetal vissen aangehad maar helaas niet mogen netten dus de eerste " Blank" ......................... Hier staan woorden die beter niet gezien kunnen worden. Later begreep ik van Rob Stolker dat hij dezelfde bootsman had en dat deze spontaan twee rondjes ging draaien waardoor Rob zijn hengeltop afbrak!!!!!!! Verder hebben wij het er over het algemeen niet slecht vanaf gebracht. Zeker Frans niet die voor het eerst internationaal mee doet en op beide rivieren een 7 en 8 tal vissen wist te netten!

Na de avond weer te hebben gebruikt voor binden en uitwisselen van info en vliegen was het vandaag weer zover. Eenmaal 3 uur om weer even te vlammen en vanmiddag even rust. Ik mocht op de Vrbas vandaag gaan vissen. In de drie oefendagen die we reeds op deze rivier iets verder stroomopwaarts en stroomafwaarts hebben gevist met 5 man leverde dit slechts 4 vissen op dus niet veel soeps! Desalniettemin ging ik er met open vizier in en met succes. Na ongeveer 45 min mocht ik mijn eerste forel optekenen met een wit streamertje, na de verdere ruimte van de stek ook op deze manier te hebben uitgevist ben ik overgestapt op de droge vlieg en met succes. Na eerst een aantal te kleine vlagzalmen en forelletjes ving ik er nog een ruime 32er. Yes!!!!!!!!! Zo nu kijken wat de rest gedaan heeft en dan gaan we ons strijdplan voor de laatste dag klaarmaken!

Van de derde sessie is geen verslag binnengekomen (Hans N.)

Vrijdag 10 september 2010

Vierde en vijfde wedstrijdsessie Hier dan het laatste verslag!

De laatste wedstrijddag is aangebroken en iedereen is er op gebrand om nog even te vlammen. Helaas heeft iemand daar boven dat ook gedacht want het kwam met bakken naar beneden, niets is bestand tegen zoveel water van boven! Zelfs de chauffeur reed voor de Bosnische standaard rustig! Op het water aangekomen zag het er naar uit dat er, in ieder geval voor mij, een gunstige loting is getrokken. Ik had, voor zover het blikveld reikte door de regen, een mooie rustige wat diepere geul die eindigde op een mooi groen begroeid ondieper stuk. Als de fluit gaat gooi ik de eerste groene met oranje thorax gebonden emurger op het water en heb bij de tweede worp de eerste vlagzalm van 17 cm hierna volgen nog vele meer. Echter, er zijn er maar vier geland net boven de 20 cm en een van 32 cm. Toen kwam de regen zo hard naar beneden dat ik ongeveer 3 meter voor me uit kon kijken. Ondanks dat gooide in gewoon door en verspeelde helaas nog een paar mooie grote vlagzalmen. Maar goed, al met al heb ik het er daar niet zo slecht vanaf gebracht. Na een snelle hap, schuilend voor de regen, gaan we de bus in waar we een 1,5 uur in mogen zitten om naar het volgende water te gaan. Daar aangekomen was het al veel later dan de planning was en mochten we om 16:15 beginnen en voor drie uur de donkerte in.

Nu kwam ik op een stuk water waar de afgelopen 4 sessies alle 15 vissen die er zaten al een of twee keer gevangen waren. Joepie!!!!!! Ik het het hele water, de ondiepe lagen met droge vliegen en kleine nimfen bevist en de diepere stukken met zwaardere nimfen en streamers afgepeuterd maar geen tikje gevoeld of vis zien bewegen. Uiteindelijk kwam ik bij een gat van +/- 4 meter diep uit met allemaal draaien er in. Daar zag ik af en toe een forelletje naar boven komen. Via een diep gat en een steile helling kon ik net onder een boom staan waar ik met een soort van katapult methode de vlieg in het stilstaande gedeelte kon schieten. Ik heb een vlieg of 20 aan de boom en aan de wortels hiervan gedoneerd en heb een keer iets van een aanbeet gevoeld en toen stond ik met mijn Petzlight op mijn kop vliegen te knopen en bomen aan te lichten om te zien waar ik wezen moest. Alle moeite ten spijt bleef het een blank! De controleur bleef meerdere malen aanbieden om er een op de kaart te zetten maar hoewel de verleiding groot is begin ik er niet aan! Ook de zelf gestookte slibovic bleef maar aan geboden worden. Deze heb ik na afloop samen met hem genuttigd en dat was toen echt nodig.

Uiteindelijk ben ik om iets over tienen terug in het hotel. Na snel wat gegeten te hebben zijn we als team even weer naar club Mistic geweest om te kijken naar al dat moois en om een aantal versnaperingen tot ons te nemen. Na deze vermoeiende leerzame, leuke en af en toe op je tandvlees bijtende dagen is het EK dan tot een eind gekomen. Vandaag de roes uitgeslapen en alles weer in tassen en koffers gestopt. Na een ontbijtje zijn we ons langzaam aan het voorbereiden op de slotceremonie, deze gaat om 16:00 plaatsvinden. Hoe de avond gaat verlopen weet ik nog niet. Zondag is het vroeg ontbijten, Annemarieke en Robbert naar vliegveld Zagreb brengen en doorrijden naar Nederland.

Voor wat de uitslag betreft wederom Chapeau voor Annemarieke want zij heeft het weer gepresteerd om de beste Hollander te zijn met een (45e) plaats!

De exacte uitslagen zullen later nog op de site van de organisatie worden geplaatst!

Groeten uit een nog immer nat Banja Luca,

Team Holland

Met dank aan Richard Prick van Wely voor de teksten van bovenstaande indrukken en het verslag. De foto's zijn van Annemarieke Slinger en Richard Prick van Wely.